7 Temmuz 2015 Salı

Özçekim değil Özçekidüzen Lazım Bize!


Millet tatilde uçmalı, kaçmalı, ayaklı, bacaklı, zıplamalı, eğlenmeli özçekim fotoları ekleyedursun, ben işte bu fotoyu paylaştım instagram'da, şu notla beraber;

"Nee tatil fotosu mu? Selfi mi? Yok be canım nerde bizde o enerji, çocukların uyku arası 1 saat mola o kadar #cocuklatatil#thelemontreebitez "


Sonra düşündüm, düşündük, izledik, gözledik. Hayatı kendimize zorlaştıran biziz be güzelim, bakıyoruz turist bebelerine bi tırmıkla bütün gün oynuyorlar, bizimkiler ultra büyük bez çantayı tıkabasa dolduran plastik kum oyuncaklarını paylaşamıyorlar. Neden acaba?





Bodrum tatiline Mira Şimal, ben, Yasemin ve oğlu Emir ile gittik. Ve bu tatil Yaseminle bir karar verdik. Ya çocuklar bir iki yıl daha büyüyene kadar, onlarla bu son tatilimiz olacak. Ya da bizim meditasyon yapmamız şart!




Yaşadığımız her şeyin bir sebebi var. Karşımıza çıkan insanlar, fırsatlar, ayrımlar, önümüze çıkan engeller, başımıza gelen olaylar... Baktığımız pencerelerden evren kocaman görünüyor, biz küçücük, evren ferah, geniş, biz hep düğümüz. Aslında düğümü yaratan biziz. Başedemeyen, sabırsızlanan, yoran biziz kendimizi. 

İçimize doğru yürüdükçe, kendimizle yüzleştikçe aslında zor görünen olaylar, durumlar ne kadar da basitleşecek ve kabullendikçe nasıl da hafifleyeceğiz, nasıl da huzur bulacak içimiz...

Çok çalışıyoruz, yoruluyoruz, eve gelip çocuklarımızla az vakit geçiriyoruz diye hayıflanıp, vicdan yapıyoruz. Bir aradayken de şikayetleniyoruz, bu sefer daha çok vicdan yapıyoruz. 

Stresliyiz. 
Gerginiz.
Tedirginiz.
Pimpirikliyiz.
Endişeliyiz.
Ve en kötüsü bunları çocuklarımıza da yansıtıyoruz.

Kusura bakma Yaseminim, kendimle beraber seni de fişledim ama bize özçekim değil özçekidüzen lazım! 

Tatil boyu konuştuk bu konuyu, hatta gecenin bi yarısı annem bize şifa kartları falan açtı, hep bu stresimiz çıktı orada bile. 

Biraz rahatlamamız, rahat olmamız lazım, keyfini çıkarmamız lazım her durumun. 

Bakıyoruz başkalarına, plajda bi oraya bi buraya koşan anneler ve önlerinde olan çocuklar kesin Türk. Yemek yedirmek için etrafa laf atıp, bak abla yiyecek şimdi diyenler yine bizden. Başka çocuklarla paylaşamadığı için oyuncakları getirdiğine pişman olanlar, getirmediğine pişman olup bi koşu alanlar yine bizden. Gerçi arada birkaç Eda Taşpınar güneş yağlarını sürüp, önünde oynayan çocuklarıyla mutlu mutlu özçekim yapan anne de görmedik değil.


Bizim çocuklar nasıl peki?

Yemiyorlar
Uyumuyor
Söz dinlemiyorlar
Paylaşmıyorlar
İstedikleri herşey hemen olsun istiyorlar.

Ama onlar ÇOCUK! 

Ben de çocukken yemiyordum, hiç uyumak istemiyordum, günde 3 tane dondurma yesem 4.ünün hayalini kuruyordum...


İşte bunu birazcık kabullensek, belki de daha kolaylaşacak her şey!

Diyorum ya yaşadığımız her şeyin bir sebebi var, biz bu tatilde çocuklarla mücadele etmektense olayları biraz daha akışına bırakmanın daha doğru olacağını deneyimledik. Biraz daha sabretmeyi, biraz daha iç motivasyonumuzu diri tutmayı, biraz daha an'dan keyif almayı! 

Oradayken dediğim gibi ''şimdi içindeyken stresliyiz de dışarıdan bakınca özleyeceğiz bu günleri'' gerçekten de öyle, şimdiden özledim bile...

Çok da kötü anlaşmıyormuş bizimkiler, ortak ne çok anları olmuş meğer... 
Meğer biz de ne çok keyifli an paylaşmışız, ne güzel zaman geçirmişiz...



















8 yorum:

  1. ooof bir an çocukla tatil işkenceymiş gibi geldi :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İşkence eden biziz işte kendimize, biraz rahat olsak her şey çok süper olacak.

      Sil
  2. Olsun ama kuzular aşırı eglenmis belli, maasallah onlara ve size de tabi ki :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sağol tatlım, onlar gerçekten çok eğlendi, ondan hiç kuşkumuz yok:)
      Çok teşekkürler Leyloşum

      Sil
  3. Nazlıhancığım,
    Çok tatlısın çoook. Sende kendimi görüyorum, belki de ondan bu kadar seviyorum seni :D Demişsin ya 'Stresliyiz,gerginiz, tedirginiz,pimpirikliyiz' diye. O resmindeki bakışlar aynen bu duygularını yansıtmış zaten ve benim de bu resime benzer çok resmim var :) Kendime söz veriyorum rahat olucam akışına bırakıcam diye ama çocuk yemeyince başlıyo bende kurtlar :D Yine kendimi teselli ediyorum. E bu sefer de kilo veriyor anacım. Bende yemek kısmına takıntılıyım ama bunu İlkim Ada'ya yansıtmamaya çalışıyorum, yani yansıtmadığımı umuyorum :D Önceden kendimizin şu halini videoda izlesek kesin inanmazdık ama annelik insanı çok değiştiriyomuş. Genelde 2. çocuk olunca anneler kıvama geliyomuş, akışına bırakıyormuş öle duydum. Benden söylemesi :D Şaka bir yana bugün bu yazınla bende kendime yeni bir sayfa açtım ve artık çok rahat olucam. Bunun için de sana çok teşekkürler canım. Resimler çok güzel. İlerde çok gülüceğiz bu hallerimize.Çok tatlılar bıdıklar, siz de öle tabiki. Annene bayılıyorum zaten ehehe. Öpüyorum çok..Sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ay süpersin Gözdem, valla yapalım anasını satiim, yağları sürüp yatalım biz de biraz yahu:)
      Mesela tartıyı ortadan kaldıralım, unutalım, uyumazsa uyumasın uykusu gelince bayılsın diyelim.
      Dimi ya:) Çok sağol tatlım, ben de öpüyorum çok

      Sil
  4. Sevgili Nazlı, yine bir yazında kendimi buldum. Şahsen fotolarınızı çok beğendim, minişler gayet eğlenmiş görünüyor. Bu stres ve kaygı seviyesi neden azalmıyor, hani büyüdükçe rahatlayacaktık dimi ama :) Biz Mersin'de deniz kenarında yaşayan bir aileyiz ama denize gitmek ayrı bir tantana benim için. Çocuğun yüzebileceği kumsalı olan, temiz bir denize ulaşmak için arabayla birbuçuk iki saat gitmen gerekiyor burda. Geçen hafta kuzenler çoluk çocuk hadi dedik bir deniz yapalım. Sabah denize girecek olmanın heyecanıyla doğru düzgün kahvaltı etmeyen İpek hanım, bez bıraktırma çalışmalarımızın ortasına mum dikerek koridora kakasını yaptı, üstüne üstlük önüne gelen saçlarını da kakalı eliyle düzeltmeye kalktı :( Evi pakla, kendini yıka pakla derken yola çıkmaya geç kalmıştık bile. Gittiğimiz yer dışarıdan yiyecek kabul etmediği için bu çocuk ne yiyecek orada, yol da bitmedi of moduma hemencecik girivermiştim bile :( Meğer çok güzel bir mutfakları varmış, İpek köfte istedi ve hepsini de hapur hupur yedi. Sabahtan güne kaka vakası yüzünden atarlı başlayan annesi başağrısı yüzünden hiçbirşey yiyemedi. Ben hariç herkes denizin tadını çıkardı anlayacağın. Şimdi önümüzde Ağustos ayında iki aile gideceğimiz tatilimiz var. Allahım lütfen aklıma mukayet ol, gereksiz sinirin beni ele geçirmesine izin verme :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kıyamam size ya, bez bırakma döneminde mümkün mertebe alıştığı düzende kalmakta fayda var tabii de biz Karadeniz'e gittik bir de, ah sorma ah ah:)
      Biraz rahatlamak gerek evet gülüp geçmek belki de o hali gözümün önüne geldi de bıdığın, ama seni düşünemiyorum tabii:))
      Huzurlu bir tatil diliyorum size şimdiden, sevgiler canım.

      Sil

Sen de fikrini, tecrübeni paylaşırsan Naz anne çok mutlu olur;)