16 Mart 2015 Pazartesi

Kendim Kendime Yapıcaaam!


Bu ara favori cümlemiz bu; "kendim kendime yapıcaaam!"
Büyüyor mu ne?!

Artık bir şeyleri kendi yapmak istemesi, bağımsız olmaya gayret edişi çok güzel, biz de her mücadelesinde destekliyor, teşvik ediyoruz ancak önümüzdeki en büyük engel "hırs"!



Mira Şimal artık kendi kendine ayakkabısını giyebiliyor, pantolonunu, eşofmanını oturarak giyiyor, ellerini yıkıyor, su bardağını taşıyor, içiyor, bize tepsi-tabak içinde bir şeyler getiriyor, duş bile alabiliyor aslında ancak başarısızlık korkusu beklentimin üzerinde bir endişe yaratıyor onda.
Çoğu zaman yardım da kabul etmiyor. Mesela çorabını giymeye çalışırken zorluyor, zorluyor, beceremeyince sinirleniyor, çorabı bir yana kendini bir yana fırlatıyor.

 Beceremedim! Başaramadım! Olmuyor! Yapamıyorum! 

Bu olumsuz kelimeler beni de endişendiriyor. Tekrar cesaretlendiriyorum, olsun annecim denedin en azından diyorum, bir daha dene bu sefer olacak diyorum, hafiften ya da çaktırmadan yardım ediyorum o zaman da bırak, bırak diyor, sinirleniyor.

Bu hırs normal mi?
Geçer mi, yoksa hep hırslı bir çocuk mu olacak acaba?

Kuzum benim...

2 yorum:

  1. Henüz oğluş bir buçuk yaşında o evrelere gelmedim..Ama geçer herhalde sizin gibi bilinçli annesi var onun..sevgiler..

    YanıtlaSil
  2. Yakındır o zaman:) 2 yaş sendromları da acayip oluyor, aslında bu evrenin ön aşaması gibi.
    Çok teşekkür ederim;) utandırdınız.
    Sevgiler oğluşunuza ve size...

    YanıtlaSil

Sen de fikrini, tecrübeni paylaşırsan Naz anne çok mutlu olur;)