5 Kasım 2014 Çarşamba

23.Ayında Mira Şimal / Dilli Düdük


Ah bu kız tam bir dilli düdük oldu. Bi konuşmalar, bi şarkılar, bi masallar, bi laflar her gün bizi şaşırtmaya devam ediyor. 
Dün akşam bi çikolata bulmuş nasıl bulduysa, dedesine götürdü aç diye, "yok" dedi dedesi, "ben açamıyorum". Bana geldi "annecim bunun pişmesi lazım, böyle yenmez, ben sana sonra yapacağım" dedim. (klasik yalanım) Koşup içeri gitti, giderken de söyleniyor kendi kendine:

"galiba babane açar" !



Şarkıları ezberlediği yetmiyor kendiliğinden şarkı uyduruyor, şarkıların sözsüz kısımlarına la la la, dın dı dın diye eşlik ediyor, öldürecek bizi heheh :)

Tuvalet olayları

Tuvalet iletişimi olayına geç kaldık, tuvalet eğitimi için erken derken günler geçiyor ama yavaş yavaş yokluyoruz. Potette almıştım, epey oldu. Hem lazımlık hem klozet adaptörü, çok güzel kullanışlı bir şey. Epey okuyup, araştırıp almıştım ama daha faaliyete geçemedi, yazık. Başta korkuyordu ondan, şimdi ufaktan özeniyor. İçine kendi poşetlerini koyup, "haydi annecim kurbağaları ıslatalım" diyorum ama pek yanaşmıyor. (İçinde şemsiye tutan kurbağa resimleri var da) Babaannesi de deniyor arada, hem normal klozete tutuyor hem Potette'ye ama henüz istekli değil. Benimle babaanneyle beraber tuvalete giriyor, çişlere bye bye yapıyoruz, nereye ne yaptığımızı biliyor da işte şu an çok hazır değil sanırım. Arada bezsiz dolaştırıyoruz, çiş-kaka şarkıları söylüyoruz, anlatıyoruz, şimdilik bu kadar. Kakayı uzun süredir söylüyordu, şimdi çişi de söylüyor ama ne yazık ki yaparken ya da yaptıktan sonra:) "Anne ben çiş yapıyorum" diyor ama o sıra çömmüş oluyor :) Geçen güldürdü bizi yine altı bezsizken babaanne soruyor, "kızım var mı çiş?" Miroş'un cevabı: "sanki yok" 


Uyku olayları

Uyku düzenimiz Bodrum'dan gece uçağıyla dönmemizle bir bozuldu bir daha toparlanamadık. Zaten normal çocuklar gibi bir yatış saatimiz yoktu ama yine de 22-22:30 gibi uyurdu en geç. Yaklaşık 1 aydır 23'ten önce uyuduğu çok nadir, bazen sapıtıp 00:30'ları bulduğu oluyor. Kendi başına uyuma olayını da benzer bir fail durumla kaybettiğimizden beri nadiren sarılarak uyumayı başarsak da çok zamanlar ayakta uyuyor. Kendiliğinden uyumaya ne zaman başlıyor bu çocuklar? Yoruldum zira. Allahtan gece uyanmaları çok değil, genelde deliksiz uyuyor ama gece yarısı uyanırsa mutlaka "beni al anne" diyor ve bizim yanımıza gelip orada uyumaya devam ediyor. Bunu ben de seviyorum, sarılmak, onun sıcaklığıyla uyumak, saçımı okşaması, sabah uyandığımızda onu ortamızda görmek bizi de mutlu ediyor ama iyi bir alışkanlık değil ne yazık ki. Haftada 1-2 gün kesin böyleyiz ama:)


Yeme-içme olayları

İştahı eskiye nazaran çok çok iyi maaşallah ama tabii çok seçici. Anasına bak kızını al! Ben de öyleydim ve hala öyleyim aslında. Faydalı şeyleri sırf faydalı diye yemeğe başlayalı 5 yıl olmadı. Mira Şimal'in de sevmediği çok şey var ama hep dönüştürüp kakalamaca yöntemiyle bir şeyler yapmaya çalışıyoruz. Bu ara en sevdiği yemekler balık, mercimek çorbası, mücver, köfte vb. O yüzden ağırlıklı sevdiği şeyleri yapıyoruz, içine besin değerini yükseltecek şeyler koyuyoruz. Ama yoğurt-süt konusunda hala çok iyi değiliz. Meyve doğranmış yoğurt ve keçiboynuzu tozlu süt falan içiyor, hazır meyvelileri çok tercih etmesem de arada, dışardayken falan içiriyorum. Yoğurtlu yiyecek-içecek tavsiyeleriniz varsa alırım bi dal.



Şekeri-çikolatayı- sakızı öğrendik ne yazık, çok yazık, sağ olsun anane, dede, büyüklerimiz falan fıstık, mucx mucx.
Damla sakızı alıyorum arada, çikolata olarak çakıl taşı çikolatalardan 1-2 kesiyor. Şu Cocopops'lardan 1-2 veriyoruz isteyince...Ay ne güzel örneğim değil mi, ama gerçek bu ne yapayım, nereye kadar saklayacağız, veriyorlar, görüyor istiyor. Sürpriz yumurtayı öğrenmeyen 2 yaşında çocuk var mıdır? Atıştırmalık Hipp'in bebek gofretlerini alıyorum, en çok kuru üzüm-incir-yabanmersini yiyor yolda, canı sıkılınca, parkta vs.  Burçak bisküvi ve çubuk kraker yiyoruz, bir de ev keki, kurabiyesi...Siz neler veriyorsunuz çocuklarınıza atıştırmalık, merak ediyorum.


Oyun şaati

Bu yaş çocuğunun zamanının en büyük kısmı oyunla geçiyor tabii. Elbette hiçbir oyunun başında 5 dakikadan fazla durmuyor Miroşko. Artık kendi oyun kuruyor, taklitler yapıyor, evcilik oynuyor, bebeklere yedirmece, "burası bebeğin evisi", "bak bebek ditar çalıyor" falan hayal dünyası epey genişledi. Mira Şimal'in en güzel oyalandığı şey ise Matruşka bebek desem. Ay onu on kere içiçe koyup bozuyor. Çok hoşuna gidiyor, kendini alkışlıyor, "bak bu oldu", "bu olmadı", "a-a çüçük geldi", "bu büyük" falan bıdır bıdır konuşuyor da yaparken:)
Ama hep bizimle oynamak istiyor, yanında oturalım, birlikte yapalım istiyor. İki dakika koltukta oturayım, "anne gak şimdi oyun şaati" diyor mesela:) Kalk yerine kullandığı Gak'ı da düzeltemedik bi, çok komik.

Şimdi ona bir oyun çadırı aldık, onu çok seviyor, epey oynuyor ama içine bizi de sokmaya çalışıyor tabii. Çadır ev şeklinde, üzerinde evin odaları, bölümleri var gibi. Carrefour'da bir ahşap oyuncak cornerından aldık ama markasını bilemiyorum, çok sevdik biz, Kozyatağı Carrefour'dan bakabilirsiniz.

Bir de büyüdükçe oyuncakları da çoğalıyor diye Ikea'dan düzenleyici bir raf sistemi aldık. Trofast, görmüşsünüzdür muhtemelen. Resimdekinin beyazı bizimki, kullanışlı bir sistem fakat bizim oyuncakları yine toplamadı. Sanırım büyüdükçe bunun yanına ek yapıyor olacağız, büyütebiliyorsun çünkü bu sistemi.



"Anneler, babalar işe ditmeyiiin!"

Sabahları işe gitme olayı bu ara çok zor olmaya başladı. Kabullenmek istemiyor. Sarılıyor, öpüyor, annecim seni çok seviyorum, lütfen işe gitmeyin diyor. Bu dönemde ayrılık fobisi, geri gelmeme fobisinin normal olduğu söyleniyor ama çok üzülüyorum. Ona belli etmiyorum tabii ama aklım kalıyor evde. En son dün çıkarken bağırıyor bize "anneler, babalar işe ditmeyiiin!" Gülsek mi ağlasak mı?! :)

Bu yazdan kalma fotoyla bitireyim, şimdiden özlediysem demek, yazı, tatili, birlikte olmayı...

Genel tabloda görülen az uyu, çok konuş, çok oyna, az ye, çok bil!  Aferin kızım sana:)
Aman Allah sağlık versin de yavrulara, gerisi çok da önemli değil.
Herkese sağlıklı, mutlu günler, öperims bıdıklarınızı ve gıdıklarınızı güzel anneler:)

Haa bu arada doğum günü hazırlığında değilim arkadaşlar, soranlar var, mailler var, bu sene 2.yaşımızı kendi ailemizle mütevazi bir şekilde kutlayacağız. Ama belki sürpriz bir video gelebilir:) 

6 yorum:

  1. gelişimlerini izlemek inanılmaz keyifli :) işe giderken ayrılmakta inanılmaz can sıkıcı :( atıstırmalık olarak onerebilecegim evde sütlac yapıp kücük kavanozlara koyuyorum dısarı cıkarken iyi oluyor tavsiye ederim ;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim, sütlaç mantıklı evet, her zaman vakit olmuyor işte mecbur hazır gıdalara yöneliyor insan, ama yapmak lazım hep.
      Sevgiler,

      Sil
  2. Hep mutlu hep sağlıklı olsunlar inşallah, napalım elbet öğrenecekler uyumayı, tuvaleti: ) atistirmalik olarak daha cok muz ve.salataligi tercih ediyoruz, çubuk kraker favori tabi ki :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aynen muz bizim de favorimiz, havuç, salatalık çok alışkanlığı yok ama arada keyfi gelirse yiyor:)
      Amin canımcım.

      Sil
  3. Benim kızım da 17 aylık oldu. Kendi kendine yiyebildigi şeyleri yiyor sadece. yani parmak yiyecek devrindeyiz :) Köfte, ekmek, dilimlenmiş elma, taneleri ayıklanmış üzüm, küp küp doğranmış peynir, ekmek, simit, julyen kesilmiş havuç, salatalık, az şekerli ev keki/kurabiyesi veriyorum eline, kendi kendine kemiriyor ucundan ucundan :) Çikolata vb. tatlılar yasak alerji olduğu için. Dışardan aldığım tek abur cubur çubuk ve balık kraker; onları da mecbur kalmadıkca vermiyorum.

    Zaman ne kadar hızlı geçiyor. Maşallah Mira Şimal büyüdü de konuşuyor bile.ben de Arya'nın konuşmasını dört gözle bekliyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Oy maaşallah. Süper! Alerjik olmasa da yasak olmalı da anlatamıyorum işte.
      Haklısın.
      Konuşunca da kafa kalmıyor bu kızlar çok fena:)))
      Arya 'yı ve seni çok öpüyorum.
      Sevgiler, teşekkürler

      Sil

Sen de fikrini, tecrübeni paylaşırsan Naz anne çok mutlu olur;)