16 Mayıs 2014 Cuma

Soma'ya Nasıl Yardım Edebiliriz?


Çok üzgünüm, çok! Gerçekten tarifi yok. Babasız yaşamayı bilirim, onun yaşattığı acıları bilirim ancak babamı kaybetmeyi düşünmek bile çok korkunç. Gölcük'te yaşadım ben hayatımın en büyük yıkımını... Bu yüzden depremi bilirim, enkazı bilirim, yakınlarını toprağa gömmeyi bilirim ama Soma'da babasını çalıştığı toprakların altından çıkarıp yeniden o toprağa gömmenin acısını bilemem, o evlere, yüreklere düşen ateşin şiddetini bilemem. Depremden sonra çekilen sefaleti, açlığı, imkansızlıkları bilirim, zorunlu göçü, hiç bilmediğim bir şehirde, bir okulda, bir çevrede depremzede olmayı bilirim ama Soma'da babasız kalan çocukların, evlatsız kalan annelerin, kocasız kalan kadınların şu anki çaresizliğini, bundan sonraki hayatlarının zorluğunu tahmin bile edemem. Demem o ki ateş düştüğü yeri yakıyor. Fakat buradan taziye mesajları yayınlamakla, işçi fotoğrafları yayınlamakla, acınızı paylaşıyoruz demekle iş bitmiyor. Ne yapabiliriz onu düşünmek gerek. 

Yardım etmek gerek ama nasıl?

Deprem gibi büyük bir afette bile her şeye ihtiyacımız olduğu halde bize gelen yardımlar bizim zaten mahvolmuş psikolojimizi daha da yıpratırken, orada evlerinin direklerini kaybeden aileleri nasıl etkiler bilemiyorum. 
Şuan birçok organizasyonla para yardımı, oyuncak, kitap, giysi yardımı vs. toplanıyor. Fakat bu noktada çok hassas olunmalı, yaraları saralım derken o acılı insanların psikolojilerine daha ağır bir darbe de vurulmamalı. Çocuk babasını kaybetmiş, oyuncağı, kitabı ne yapayım diyebilir. Yine de belki şuan erken ama acıları biraz daha hafifledikten sonra bu tarz yardımlar onları bir nebze güldürebilir, yüreklere biraz su serpebilir. Biliyorsunuz ben de Tavsiye Meleğiyim, Tavsiye Evi de böyle bir yardım başlatmış, isteyen olursa onlar aracılığıyla gönderebilir. 




Ancak yapılacak en güzel yardım şuan hukuki yardım!
Ve sonra çocuklara eğitim yardımı! 


Ben de bu yönde bulduğum destek ve bağış platformlarını paylaşmak istiyorum.





ve diğerleri:
Bunların dışında özellikle babasız kalan çocuklar için bireysel olarak neler yapabilirizi konuşmak üzere bir grup kuruldu facebook'ta: Soma'da Babasız Kalan Çocuklar 

Sizlerin de benim gibi canı durmuyor ve bir şeyler yapmak istiyorsa bunlar yol gösterici olabilir diye düşündüm. Çünkü biz insanlarımızı kaybettik ama insanlığımızı daha kaybetmedik, bu insanlar bizim insanımız, çocuklar bizim çocuğumuz, bu vatan bizim vatanımız, bu topraklar, o madenler, o acılar bizim acımız!


1 yorum:

  1. İyi geceler sitenizi gezme fırsatı bulamadan direk okumak istedim. Sabahtan beri kücükte olsa gücüm yettiğince göndermek istediğim mevlayı en güvenli nasıl ulaştırabilirim die araştırıp dururken tesadüfen burayı buldum. Ne acıki kendi devletimin verdiği hesap numaralarına artık güvenimiz sıfır van içinde ne cok yardım toplanmasına ragmen kacı ulaşabildiki nerdenmi biliyorum birinci dereceden şahidim.. Van iyi bilir tv lerde toplanan trilyonların kac kuruşu ulaştıki yerine.. İsterdimki kendim gideyim somaya temizlik yemek ne olursa ne gelirse elimden yardım edeyim ama minik bir oglum var... Uyuyamıyorum kalbim kor içim kömür karası yutkunamıyorum, yiyip içemiyorum çiğnediğim lokmadan utanıorum. İnsanlığımdan utanıorum. Somaya acıyı paylasmak için gittiğini söyleyen ama kardeşimize yumruk atan ve tekmeleyen ülke yöneticilerinden utanıorum. Sedye kirlenmesin dien kardeşimizin aksine o pahallı ayakkabıları ile ülkeyi kirletenlerden utanıorum... Velhasıl devletin birkurumu girmeden işin içine gücümün yettiği yardımı ben gidemediğim için sizler aracılığı yada çocuklar gülsün die aracılığyla iletmek istiorum sizi arıcak yada yerinize gelip teslim edicem inş.biliyorum soma uyumuyorsun, uyuyamıorsun türkiyenin dörtbiryanında vicdanı hala olan müslüman kardeşlerinde var inan onlarda uyumuyor, yemiyor, içmior.. Rabbim peygamber sabrı versin. Nesrin

    YanıtlaSil

Sen de fikrini, tecrübeni paylaşırsan Naz anne çok mutlu olur;)