28 Mayıs 2014 Çarşamba

Memeden Kesme Hikayemiz



Şu hayatta hiçbir şeyi kıskanmadım; yemek yiyen çocuğu kıskandığım kadar...

Öncelikle evin dağınıklığına bakmayın, Miroş'un çatalı nasıl yemeğe götürdüğüne odaklanın. Tabii çocuğu çok güzel yemek yiyen bir anne için bu bir anlam ifade etmiyor olabilir ama benim gibi her yemek saati (hatta öyle bir saat var mı bilmeyen) krizler yaşayan, sürekli ne yapıp ne yedireceğini düşünen, yedirebilme umuduyla bu uğurda dünya kadar yola başvuran, yanlış olduğunu bile bile çocuğun önünden arkasından gezip yedirmeye çalışan anneler bu fotoğraftaki anın nasıl kıymetli olduğunu bilirler. 

Memeden kesmeyi anlatacaktım değil mi? İşte bu noktada çoktan verilmiş bir karardı aslında emzirmeyi bırakma hikayesi.

3 aydır düşündüğüm, hatta doktorlarla konuşup, şu yazıyla sizlerden de fikir aldığım memeden kesme hikayemizi artık nihayetlendirdik. 

Nasıl karar verdim?



Aslında hamileliğimden beri okuduğum, araştırdığım kaynaklardan sonra kendimce bir fikrim oluşmuş, şartlar elverirse 18 aylık oluncaya kadar emziririm, gerisi Allah kerim diyordum, kendimi bu konuda hep motive etmiştim. Hamileliğimde emzirdiğimi rüyalarımda görüyor ve gerçekten süt geldiğine tanık oluyordum. Emzirmek benim için çok mucizevi, çok doğal, çok mistik bir duyguydu. Çocuğumu kendimin, kendimi doğanın bir parçası ve dengesi olarak gördüğüm bir olguydu emzirmek. Çok severek emzirdim Mira Şimal'i, sütüm de hep ona yetti. 
Hatta fazlasıyla... 
Mira Şimal 1 yaşından sonra yemek seçmeye, hep meme istemeye ve bildiğin yememeye başladı. Sağılmış süt içmediği için gündüz ben çalışırken emmemesine rağmen yemek de doğru dürüst yemiyordu. Aklım hep ondaydı, kayınvalidemi aradığımda ilk sorum ne yedi oluyordu. İşten dönünce de anne demeden meme diye bana yapışıyor, uyuyana kadar belki 4-5 defa uzun uzun emiyordu. Dolayısıyla o şişkinlikle başka bir şey yemeden uyuyor, gece de hem acıkıp hem keyfi en az 2-3 defa uyanıyordu. 

18 aylık oldu ve aylardır kilo artışı olmuyor, sadece boyu uzuyordu. 

Çok alternatifler denedik, istediği, sevdiği şeyleri sunduk, sevmediklerini dönüştürdük değiştirdik, sırf köfte seviyor diye nohuttan bile köfte yapmayı denedik ama yok, olmuyordu. Evde 4 kişi sürekli bu konuyu konuşuyorduk (eşim, babannesi ve dedesiyle), en çok ben üzülüyorum zannetsem de hepimiz üzülüyorduk, eşimin, dedesinin yesin diye neler yaptığını, kayınvalidemin binbir türlü denemelerini, emeklerini asla unutamam. Hepimizi geriyordu bu konu ve son gittiğimiz doktor eşlerin bile arasını açar demişti, sahiden de eşimle çok tartışır olmuştuk.


Mira Şimal her şeyi memeye bağlar olmuştu! 
Bir şey yapmak istiyor, izin verilmiyor, meme! Babasına kızıyor, meme! Küsüyor, meme! Canı bir şey istiyor, vermiyoruz meme! Artık bize karşı bir tehdit, kendi için bir sığınma mekanizması olarak kullanıyordu. 

O çok severek emzirme seanslarım hafta sonları tam bir işkenceye dönüşmüş, evdeyim ya da onunlayım diye Miroş bana 10 dakikada bir saldırır olmuştu. Son çıktığımız tatil tam bir fiyaskoydu. Yolda sürekli emmek istiyor, gittiğimiz her yerde (düğün, kına, gezi vs.) dip köşe emzirecek yer arıyordum. Kimseyle konuşturmuyor, yaptığım hiçbir şeyden zevk aldırmıyor noktasına getirmişti beni. Görüştüğüm herkes o halini görünce "bıraktır artık" diyordu. Bir de üzerine araba koltuğunda durmaması tatilin 2.ayağı olan Alaçatı'dan vazgeçip dönmemize sebep oldu. Daha yola çıkarken hissetmiştim böyle zorlu olacağını ve dönüşte bu işi bitirmeye karar vermiştim. 

Ya Sabır!

Nasıl yaptım?

Öncesinde de anlatıyordum Mira Şimal'e; "artık sen meme emmeyeceksin, süt buradan akmayacak, sana mööler, inekler süt getirecek tatlım, çünkü sen büyüyorsun"  diye. Tatilde de hep anlattım, önümüzdeki günlerde onu nelerin beklediğini :=)

"Eve gidince artık süt yok, tatilde doya doya em çünkü eve gidince sen artık büyümüş olacaksın, eve gidince meme yok" 

Eve yaklaşırken bu son emzirmem diye emzirdim ama içimden bir ses; "yok ya bu son değildir, bırakamaz o zaten, ağlar verirsin sen" diye dürtüyordu, o yüzden bir ayrılış gibi hislenmedim. Meğerse o gerçekten son emzirmemmiş güzel bebeğimi...

Yavaş yavaş kesmek elbette en doğrusu ancak bizim durumumuzda öğün azaltarak bırakmak çok zordu. Zaten gündüz emmiyordu, hatta bazı günler geç kalsak, bir yerlere gitsek, memesiz durabiliyordu, hatta öyle durumlarda memenin olmadığını kabullenip daha çok yiyordu. Fakat ben yanındayken şimdi meme vermeyeyim 2 saat sonra vereyim deme şansım yoktu, o öğünü yemekle dolduramazdım, yemez, deli gibi ağlardı. Denedim çünkü. Bu yüzden sigara bağımlılığı gibi aniden olmalıydı tabii bu benim açımdan da çok sağlıklı değildi. Fakat başka seçenek yoktu. 

Eve geldik.
Meme istedi.
Meme yok dedim.
Memeeeee diye ağladı.
Annecim anlattım ya sana eve gelince meme yok demiştim, bak eve geldik dedim.
Eve dedi, meme dedi, memeeeeeee dedi
İlk Kriz!

15 dakika sürdü, oyunla, oyuncakla avuttuk. Ama diğer krizler yakındaydı.
Tiksindirme yöntemi de bana göre değildi, hani tramvatik bilmemne falan ama annelik hep tükürdüğünü yalatıyor. Bu ağlamaları, krizleri yaşatmak mı, birkaç seferde soğutmak mı? 

Hemen çıkıp aktarda aldık soluğu, Sarı Sabır yani Sabırtaşı aldım. Bu diğer yöntemlerden (acı biber, bantlama, turşu, sirke vs.) daha doğal ve daha az iğrendirici gelmişti bana. Taşın isminin sarı olduğuna bakmayın, siyaha çalan bir rengi var, hafif ıslatıp, göğüs ucuna sürüyorsunuz, çok az. 

Fakat anlaşarak ayrılmaya kararlıydım, mümkün olduğunca sürmemeye, vermemeye gayret ettim. 2.kriz, 3.kriz atlattık derken en zorlu an gelmişti; Uyku Vakti!

Meme meme diye yalvarırken odasına gittik, hep anlatıyorum yine; "bak kızım söyledim ya sen artık kaydırağa bile tek başına tırmanıp, kayabiliyorsun. Çanakkale'de abilerinle oynadın, sen artık büyük kız oldun, büyük kızlar meme emmez, süt içerler, ineklerin, keçilerin getirdiği sütleri..." diye ama dinleyen kim, odasında emzirdiğim koltuğu göstererek "buyda, buyda" diye ağlama başladı. Of içim parçalandı anlatamam. Sonra sürdüm sabırtaşını verdim, memeye yapıştığı anla kafasını kaldırıp yüzüme donuk donuk baktığı anı unutamam. "Meme" dedi, ne olmuş memeye? der gibi. Bir daha denedi, sonra bir daha, ememedi. Bir cevap bekledi benden, "kızım demiştim ya meme artık yok, bozulmuş, tadı bile gitmiş" diye. Sonra birlikte yatağına yattık, saçlarımı sevdi, sarıldı, arada aklına geldi ağladı, buyda diye ağladı, yok diye ağladı, eve diye ağladı.... Ve sonunda o minik kolları boynuma dolayıp, kafası göğsüme uyudu. O anı hiçbir şeye değişemem! 

O gece ona bakıp dua ettim, sütümün her bir damlası helal olsun sana kızım, daha fazla da emzirebilirdim ama bunu senin iyiliğin, daha sağlıklı gelişmen için yapıyorum, Allah'ım sen biliyorsun beni, hatam, günahım varsa affet beni diye ağladım. 

Of annelik gerçekten çok acayip bir şey; neyin doğru olduğunu öngörüyorsunuz ama yaptığınız her şeyde yine bir vicdan muhasebesinde buluyorsunuz kendinizi. 

İlk 3 gün gerçekten zor geçti. Gece uyandı, sallayıp uyuttum, sabah kalktı, sarılıp uyuttum, ertesi sabah 5'te kalktı meme diye mama hazırladım, ama git gide meme demesi azaldı. Bu süreçte sadece 1 kere daha zorda kalıp sabırtaşı sürdüm.  Gitgide memeyi gösterip meme yok demeye, eve, yok demeye başladı. Benim akıllı kızım çözmüştü bu işi, farkındaydı her şeyin. Ve daha 2.günden itibaren iştahı öyle bir açıldı ki anlatamam. Ne sunsak, ne versek yemeğe başladı. Hepimiz şaşkınlık içinde izliyoruz Miroş'u. 

Miroş daha özgür, biz daha mutlu!


Bugün 12.gün!

Mira Şimal 12 günde inanılmaz değişti. Sofrada türlü şebekliklerle bir lokma yesin diye ağzının içine baktığımız Mira Şimal ağzına bile sürmediği domatesleri, peynirleri hüpletmeye başladı. Bir de her şeyi kendi yemek istiyor. Yeme-içmesinin dışında da hürriyetini kazandı sanki. Bağımlı değil artık bana, daha özgür. Ben yanında olsam bile başkalarıyla daha çok ve daha güzel zaman geçiriyor. Benimle de daha kaliteli ve keyifli... Tabii biz de çok daha mutluyuz çocuğumuz iştahla yemek yediği ve bizi üzmediği için. Memesiz de durabildiğini bize kanıtladığı için! Bence babası da daha mutlu, artık eşit olduğumuz için:) 


Hepimizin ilişkisi düzeldi!

Mira Şimal hepimizle daha sıcak artık, biz ısrar etmekten o da ısrarlarımızdan tükenmişti. Daha tahammülsüzdük. Her konunun sonunu memeye bağlamıyor artık, biz de tamam vereyim sussun demiyoruz. (Bu gerçekten çok yıpratıcıydı)


Emmeden uyumayan çocuk, artık sarılarak, benimle beraber ninnilere eşlik ederek uyuyor. Bu nasıl güzel bir duyguymuş. 
Hep emerek uyuyor diye kendi kendine uyumayı öğretmiştim bir dönem, keşke sarılarak uyumayı öğretseymişim! Biz daha önce hiç sarılarak uyumamışız meğer! Emzirirken bakardım, öpmeye çalışırdım, şimdi doya doya öpüyorum, kokluyorum, sarılıyorum. Eskiden kucağıma geldiği her an meme derdi, şimdi öpüyor, seviyor, yüzümle, saçlarımla oynuyor. Bu ne müthiş bir hismiş, yeni anlıyorum. 
Kayınvalidem de çok yorulmuştu yedirememekten, bir de üstüne benim çan çanım...(öyle mi yapsan, böyle mi gelin değil kaynana gibi) 

Neyse çok uzattım, buraya kadar okuduysanız teşekkür ediyorum. Diyeceğim o ki; ilk günler çok zor evet ama alışılıyor her şeye olduğu gibi. Emzirmeyi kesmek bebeğinizle ayrılmak değil, belki daha sağlıklı ve güzel bir ilişkinin başlangıcı...



Tabii lütfen yanlış anlaşılmasın bu kadar övmem, emzirmeyi hemen hemen tüm uzmanlar ve Dünya Sağlık Örgütü 2 yaşına kadar uygun görüyor. Ancak şartlar bizim gibi zorlayıcıysa ve bu durum hem anneyi hem bebeği fiziksel ve psikolojik olarak artık olumsuz etkiliyorsa doğru noktada durmayı da bilmeli. 

Elbette ani bırakmanın en kötü tarafı; süt birikmesi ile oluşan ağrılı göğüs dolgunluğu oldu. Ama bu yazı çok uzadı, sütün çekilmesi için hangi yöntemlere başvurdum, nasıl mücadele ettim onu da bir sonraki yazımda anlatacağım. 

Bu arada sizlerin de emzirmeyi bırakmakla ilgili düşüncelerinizi ve bırakma hikayelerini çok merak ediyorum. İster bu yazının altına yorum yazın, ister merhaba@herhaftalik.com 'a mail atın, isim belirtmeden paylaşıp, daha çok kişiye bu anlamda fikir verebiliriz.

Sevgiler,

48 yorum:

  1. maşallah çok tatlııı :D
    yazınızı imrenerek okudum ne yalan söylim, oğlum 4 ay meme emdi. işe başladıktan çok kısa bir süre sonra sütüm gelmediği için memeyi bırakmak zorunda kaldık mamaya alıştırmak biraz zor oldu.. sütümün bir anda gitmesi beni çok üzmüştü ama ne diyelim allah böyle uygun görmüş.. tebrik ediyorum seni azmine düşüncene hayran kaldım..
    sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim Emir'in annesi:)
      Sağdın mı o dönem sütünü peki, sağıp çoğaltmak mantıklı bir yol ama yapmışsındır eminim. Geçmiş zaman gerçi, şimdi sağlıklıysa çok şükür, sevgiler sana ve oğluşuna...
      Tekrar teşekkür ederim

      Sil
  2. Canım gerçekten dönüm noktası bir durum, zamanı geldiğinde darısı bize,okurken bazı bölümlerde ipegi dinledim senden sanki, haftasonları ayniyiz ipek hep memede, lokma yemez, hep memede uyur, azıcık işim varsa parçalayarak kendini ağlar hemen niye emzirmedim diye ama meyveyi ve sade ekmeği yemeyi sevdiğinden kilo alımı durmuş ddeğil de ne kadar sağlıklı bir alım tartışılır. Tekrardan gözün aydın: )

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İpek'le yeme alışkanlıklarımız çok benziyordu, meyve yiyor en azından ondan da sebzeden aldığı vitamini alıyor, ekmek ve hamurişinden de kalori alıyor diye avunuyordum bende ama hep boy uzayıp kilo boya gidince çok canım sıkılmıştı, herkesten aynı cümleyi duyuyordum; Miroş çok zayıfladı diye, yok diyorum kilo kaybı yok boya gidiyor ama öyle değil işte sağlıklı bir kilo alımı değil. Neyse darısı başınıza tatlım, sizin de zamanınız geliyor sanki...Öpüyorum ikinizi de...

      Sil
  3. Merhabalar aynı Mira Şimal ile aynı gün doğan bir doğum var.. Yemek yedirme konusunda aynı durumdayız nasıl bir kriz anlatamam.. Bunu yaşamayan bilmez gerçekten.. Bende emzirmeyi bıraktırmak istiyorum ama bir türlü karar veremiyorum.. Çok gelgit yaşıyorum... Yazın o kadar iyi geldi ki bana.. Hemen sonrasınıda anlatırsan çok sevinirim.. Göğüslerin durumu süt dolunca çok ağrı yapıyormu? Bu süreçte ilaç kulladınmı? O kısımda beni korkutan kısım.. Şimdiden bilgiler için teşekkürler..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aa ne güzel gündaşlar:)
      Kesinlikle yaşamayan bilemez, ben de o gelgitleri 3 ay yaşadım ama şimdi diyorum daha erken bile bırakabilirmişim, fakat yine de düşüncem en azından 18 ay emmesiydi, onu tamamladım ya mutluyum şimdi:) Göğüslerin durumu ciddi fena, ilacı çok araştırdım ama kullanmadım. Anlatacağım, ben teşekkür ederim, okuyup, paylaştığın için, sevgiler

      Sil
  4. 17 aylık oğluma aynı seyleri yasıyorum yazınız bana cesaret verdi korkum ya yemek de yemezse
    Kaç gündür zorla biseler yediriyorum kriz geçiriyorum uyurkende emerek uyuyor ve su günlerde sürekli emmek istiyor

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Valla ben de öyle korkuyordum ama bizimki deli gibi yemeğe başladı, yemeklerle ilk defa tanışıyor gibi, nasıl bir iştah açılması anlatamam, maaşallah da her çocuk aynı olur mu bilemiyorum ki ama inşallah olur ya.

      Sil
  5. Tatlım benim şuanda işteyim ve salya sümük ağlattın beni :( Offfff niye bu kadar duygusallaştım bilmiyorum. Ama sizin için çok iyi olmuş ve sanırım tam zamanında bırakmışsınız. Bu dönemi de kapamış oldun ve ne mutlu sana o kadar emzirebildin canım. Biz 1 yaşında olduk. Ben de hep 18 aya kadar diyorum, bakalım. Resimler çok güzel ve sitene bir canlılık gelmiş sanki renkler daha net. Daha güzel olmuş böyle.Yani rahatlığınız ve canlılığınız siteye bile yansımış :) Mira Şimal e de aferim benim kuzuma.. Şimdiki çocuklar çok akıllı, mantıklı maşallah yavrularımıza. Öpüyorum ikinizi de. Miroşa bol bol iştah diliyorum :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canım ya, süreçler hep aynı ya, bir de biliyoruz birbirimizi en baştan beri.. O yüzden o duygusallık...
      Sen de inşallah sağlıkla emzirirsin dilediğiniz kadar...
      Öyle mi fotoğraflar değiştirmiş değil mi? Başka birkaç şey daha yapacağım siteye yakında:)
      Çok sağol canım.
      Siz de 1 yaş oldunuz he, maaşallah, nice güzel, sağlıklı yaşlar tatlı kuzuya. Çok öperims

      Sil
  6. Nazlıhan ağlattın beni gece gece. Biz daha 3 aylığız ve sırf kızımı biraz daha besleyebilmek için 3 ay daha ücretsiz izne ayrılıyorum. İlk 6 ay anne sütünde çok önemli diye verdim bu kararı. Ama miroşun buyda buyda demesini düşünürken içim gitti. İnş. Kuzumu bende senin kadar uzun süre emzirebilirim. Sütlerimiz helal olsun yavrulara. Zoru başarmışsın gibi. Her yediği can kan olsun yavruna öpüyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yaa, ağlamayın ama ya, canım benim, 6 ay çok çok önemli tabii ki. İnşallah emzirebilirsin, istemek ve beyinde sürekliliğini sağlayabilmek de çok önemli. Çok teşekkür ediyorum. Sevgiler....

      Sil
  7. Of nasıl motivasyon verdin bana anlatamam, çok teşekkür ederim. Memede uyuma problemi bizde de var ve ben artık memeden yoruldum vermek istemiyorum ve dün 1 yaşına girdiği için artık adım adım azaltıp bırakmayı istiyorum, bu yazıdan sonra başlıyorum evet! Umarım sizin hikayeniz gibi güzel biter benimki de...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yaa:) Çok zor gerçekten, eğer sizin için uygunsa 6 aya bile yayabilirsin bu dönemi, öğün azaltarak, haydi bakalım kolay gelsin. Sevgiler çokça size de...

      Sil
  8. Çok duygulandın okurken,biraz da kendimi senin yerine koyarak... Ama sonuç çok güzel..
    Fotoğraflara da bayıldım :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Mihribancım çok teşekkürler, evet güzel bitti hikayemiz, umarım herkesin öyle sonuçlanır emzirme hikayesi

      Sil
  9. Merhabalar. Meme den kesme hikayenizi. ağlayarak okudum bende aynı şeyleri. yaşıyorum sizinle kızım22 aylık artık memeden ayrılmamızın vakti çoktan geldi benim korkum gece uyandığı an verdiğim sütü yada mamayı reddetmesi çünkü biberon almadı hiç siz nasıl verdiniz bebeğinize.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba Eftal Bade, canım benim çok duygusal ve çok zor bir karar. Gece uyandığında su haricinde bir şey verilmesini uygun bulmuyor uzmanlar da. Ben de ilk zamanlar ne yapacağımı şaşırdım muz bile yedirdiğim oldu da şimdi alıştı artık su istiyor arada ama eskisi gibi uyanmıyordu, memenin olmadığını kabullendi. Umarım zorlanmadan atlatırsınız bu süreci. Sevgiler,

      Sil
  10. Selamlar,
    Gözyaşları ile okudum yazınızı. Aynı durumları yaşıyor olmaktan iki satır yazmak istedim. Yeme problemleri ve memeye sığınması. Yeterince ilgilenemedigim cocuğumu böyle daha da uzaklaştıracağım endişesi. Dilerim sizinki gibi bir kac gece de hallolur. Dayanamamaktan korkuyorum. Sarı sabır tasını bende deneyeceğim. Dilerim başarılı olur, yeniden basa sarmak becerebilecegim bir durum değil.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ah canım, başarırsın tabii ki, önemli olan azimli ve kararlı olmak.
      Bir anlık gaflet, bir anda yumuşayıp, memeyi ağzına vermek yeniden başa sarmana neden olabilir:)
      Haydi bakalım, iştahla yemeklere sarıldığı haberlerinizi beklerim.
      Sevgiler,

      Sil
  11. İki yasina uc hafta kaldi sabirla biraktiracagim gunun gelmesini bekliyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Anneliğin en büyük öğretisi bu olsa gerek zaten, değil mi? "Sabır" :)

      Sil
  12. Ve memeden kestim.
    Hiç düşündüğüm gibi olmadı. Spottan gelişti. Cok bunaldigim bir gun esim, kahve sur bakalım ne yapacak dedi. Ilk aldı, anne meme Pah dedi. Ki bu kötü olmuş demekti. Annecim sut kötü olmuş artık dedim. Kapat dedi ve kapattık. Gun icinde hep kahve ile dolandım. Iki kez daha geldi baktı ve vazgeçti. Gece uyandı istedi. Meme kötü olmuş biberon istermiştin dedim, tamam dedi. 2-3 gece daha bunu yasadık. Ve bitti. Cok şükür.

    Bu arada önemli bilgi. Cocuğun oyun grubunda olan bir öğretmen, sütun çekilmesi icin dondurulmuş maydonozu camasiriniza koyun, sabah ve aksam yatmadan tazeleyin. Bir hafta sonra hiç bir sorun kalmamıştı. Bence deneyin.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Harika, her annenin deneyimi bambaşka oluyor işte, çok şükür siz kolaylıkla atlatmışsınız bu süreci, darısı tüm bırakma zamanı gelen annelerin başına...
      Paylaşımınız için çok teşekkürler.

      Sil
  13. merhaba sitenize tesadüfen geldim ve cok beğendim. böyle bir yazıyı paylaştığınız için size ayrıca teşekkür ederim . herkesin dilinde olan gönlünde olan şeyi yazıya dokmussunuz. benim de kızım yarın 2 yaşına giriyor ve memeyi bırakalı 2 gün oldu. çok zor 2 gece geçirdik ama kızımdaki olgunluğun farkındayım. bende hep sandım ki kızım artık beni sevmeyecek.. ama kızım hala acıkınca anne diyor canı acıyınca anne diyor isteği olunca anne diyor.. geceleri ağlayarak uyanıyor bana sarılınca susuyor .. Allah hiç kimseyi evlatlarıyla sınamasın. onlar bu dünyadaki her şeye değer. bu aşamadaki herkese sabırlar diliyorum. Önce siz kararlı olun sakın bir kerecik vereyim neolacak demeyin. bu karar bi kere olmalı ve kesin olmalı.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim Gizem, çok haklısın. 0-2 yaş arası çocuğun anneye kendini hem fiziksel hem ruhsal bağlı olarak hissettiği en önemli dönem. Bu dönemde onları hayal kırıklığına uğratmadan memeyi bıraktırmak çok önemli, bunun için de annelerin kararlı olmaları ve bunun artık gerekmediğinden emin olmaları gerek. Amin güzel dilekleriniz için. Sevgiler,

      Sil
  14. Merhabalar benim 22 aylik ikiz kizlarim var ben de bugunlerde memeyi,biraktirmayi dusunuyorum hatta sari sabir tasini aldim bile. Internetten fikir edinmek icin bloglara ve forumlara girip okuyorum bikac gecedir her okudugum yazida agliyorum belki bi daha hic yasayamacagim bu ozel duygudan vazgecmek istemiyorum ama bir yandan da kizlarimin iyiligi icin bunu yapmam gerektigini dusunuyorum kararsizim gel-git ler yasiyorum. 12 gundur falan sadece gunduz ve gece uykusunda emzirmeye basladim tutturmalari azaldi biraz bi de ikisi ayni anda emiyorlar birbirlerini ittiriolar bazen birlikte guzel guzel emip uyuyorlar benim de en buyuk kaygim memeden sonra nasil uyutacagim iki tane olunca sizlerin yukarida anlattiklarinizi yapabilmem pek mumkun olmayacak sanki bilemiyorum. Allah herkese kolaylik versin dusuncesi bile cok yipratio uygulamada ne yapicam bilemiyorum ;-(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yanıtlamakta geç kalmışım. Ne yaptınız acaba, ikiz annesi olmak çok farklı eminim ama bi şekilde kararları ortak verdiğiniz için süreç aynı işleyecek diye düşünüyorum.
      Umarım sağlıkla, kendinizi de üzmeden atlatmışsınızdır bu süreci.
      Sevgiler,

      Sil
  15. Merhabalar. Yazınızı okudum ve içinde bulundugum durumun aynısını gördüm. Kızım 17 aylık. Yeme ve uyku problemimiz var. Kilo artışı olmuyor ve geceleri cok uyanıyor. Her uyandiginda da emmek istiyor. 2 yaşına kadar emzirme hayalim bu sebeplerden dolayı gerçekleşmeyecek galiba. Yazinizi okuyunca memeden kesme konusunda cesaretlendim. Ama önümde kaç günlük bir zorlu süreç var bunu merak ettim. Cevap verirseniz sevinirim. Teşekkür ederim

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Cesaret verebildiğime sevindim, en fazla bir hafta diye düşünüyorum, bizim öyle oldu. Umarım en makul sürede atlatırsınız, sevgiler.

      Sil
  16. Merhabalar.Yazınızı okuyunca kendi durumumu gördüm ve yazmadan edemedim. Kizim 17 aylik. Yemek yeme ve uyku problemimiz var. Emerek uyuyor, geceleri cok uyaniyor ve her uyandiginda emmek istiyor. Kilo artisimiz da olmayinca bu durum beni dusundurmeye başladı. 2 yaşına kadar emzirmekti hayalim ama bu sebeplerden dolayi erken kesmek kızım için daha iyi olacak sanırım. Önümde kaç günlük zorlu bir süreç var bunu merak ettim. Cevap verirseniz sevirim. Teşekkür ederim

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne yaptınız merak ettim, yayına alıp okuyamamışım yazdığınızı çok pardon.
      Umuyorum bırakmıştır şimdiye kadar ve belki iştahı da artmıştır Feyza?
      Sevgiler,

      Sil
  17. Merhabalar yazınızı kimi ağlayarak , kimi ağlanacak halime gülerek okudum. Oğlum 18 aylık aynı şeyleri yaşıyoruz. Emzirmeyi çok seviyorum sanırım benim için daha zor olacak bırakmak. Bir türlü başlayamıyorum ha bugün ha yarın. Emzirmeyi bırakınca gece nasıl bi beslenme programı uygulamalıyım bilmiyorum. Akan sütümü kesim devam sütü vermek çok kötü geliyo vicdan yapıyorum. Deneyimlerinize ihtiyacım var:( çok teşekkür ederim şimdiden

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Eğer aynı problemler varsa vicdan yapmanıza hiç gerek yok, o sizden alacağını aldı zaten. Biliyorum aynı hisleri ben de yaşadım, birçok anne yaşıyor ama biraz rahatlayın bence. İnanın ikinize de iyi gelecek.
      Sevgiler,

      Sil
  18. Merabalar benim de 13 aylık kızım var benimki dogdugu günden bu yana gece uykusu yok gündüz de çok uyumuyo anlıycanız ben bitik durumdayım artık bide bunun 4 yaşında ablası var o zaten ayrı Bi durum.yani şunu sıyle

    YanıtlaSil
  19. Şunu söylemek istiyorum yemeği ide çok güzel yiyo sadece emmek olmak için emiyo onu doyurduğu için deyil bu yüzdende gece çok sık uyanıyo kış ayı hastalık ayı bağışıklığını destekledigi içinde bırakmak istemiyorum uykusu için bi tecrübeniz varsa dinlerim yada başka Bi öneriniz

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Uykusuz çocuk zor gerçekten de, Mira'nın da pek uykuyla işi yok. Gece yatmadan 1 saat önce odasına geçip daha yavaş aktiviteler yapabilirsiniz, banyosuna ya da yastığına 1 damla lavanta yağı damlatabilirsin hem sakinleşir hem uykusunu getirir. Başka bir şey bilmiyorum inan ki. Kolay gelsin:))

      Sil
  20. Gerçekten okurken ağladım bugün bizimde 2. Günümüz. Malesef kül sürerek aniden bıraktırmak zorunda kaldım. Memeye çok bağımlı bir çocugum vardı 2 yıl 2 ay 3gün emzirdim bebeğimi keşke kilo alsaydıda 4e kadar emzirseydim. Ona belli etmiyorum ama içim kan ağlıyo resmen yazınızıda okuyunca kendimi tutamadım ağlayarak yazıyorum bunları.meğer yalnız değilmişim benim gibi bir çok anne varmış. Nasıl bir annelik duygusur bu bilmiyorum içimden ağlamak geliyo kızıma baktıkça. Allah tüm annelerin yardımcısı olsun..

    YanıtlaSil
  21. Ağlayarak okudum yazınızı. Bugün 2. Günümüz bizimde. Gögsüme kül sürerek abiden bıraktırmak zorunda kaldım çnkü çok bağımlı azaltarak olması mümkün değildi. Keşke yemekde yeseydi gereken kiloyu alsaydıda bıraktırmak zorunda kalmasaydım. 2yıl 2 ay 3günlük süt içme maceramız sanırım bitti ve ben çok üzgünüm kızıma baktıkça ağlamak geliyo içimden..

    YanıtlaSil
  22. Merhaba bende aynı dertten muzdaripim 9 şubatta 1 yaşına girecek oğlum ama emmek bizdede çok büyük sorun gece uyku hiç yok gündüz uykusunda 2 3 kere emmeye kalkıyor yemek reddediyor sürekli meme istiyor memememe diye geziyo birde 4 yaşında oğlum var artık tukendim göğüslerim sürekli yara yanıyor artık Uykusuzluk bitirdi eşimle sürekli tartışır hale geldik çünkü oda bizimle uyumuyo bende sinir yaptı yiprandim bu duruma sütyen giymez oldum arabada yolda heryerde emmek istiyo 1 senedir dışarı çıkmıyorum otobüse bile sırf bu yüzden binemiyorum büyük oğlumu da bizimle hapis ettim artık o bile anne oynuyo kapat meme ni diyor bende bırakmayı düşünüyorum azaltmak işe yaramıyor bizde ben bittim ev işi yapamıyorum akşam eşim gelince anca evin içinde gezemiyom sürekli paçamda kucağımda yemeğimi bile aksamlari yapıyorum inanin bittim kendime ait 5 dakikam yok tuvalete bile birlikte gidiyoruz asla bırakmıyor herkes bırak memeyi seni kullanıyor diyor bende ne yapacağımi şaşırdım ama sanırım memeden kesmek istiyorum inanin hayat öyle zorlaştı ki kahvaltı bile hazirlatmiyi geceleri kolumda meme de uyumak istiyor yatağına yatırınca sen beni nasıl bırakırsın deyip tekrar meme ye geliyo ağzında meme uyuyor yalancı emzik hiç almadı beni kullanıyor eşimle ilişkimizi bile etkiledi artık adam çoğu zaman salonda yatıyor bende bugün sabır taşı aldirdim bakalım bırakmaya nasıl karar vericem bilmiyorum

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Allah kolaylık versin, çok zor, içim daraldı resmen okurken.
      Rahatsız edecek seviyeye geldiyse ve yaşı da yeterliyse bırakmanız mantıklı tabi.

      Sil
  23. Merhaba benimde oğlum 23 aylık 1nisanda 2 tmm yaşında olucak bende buaralar emzirmeyi braktrmaya uğraşıyorum sabahlara kadar emmesini emicek okddar bağlandı cunku:-(yada alışkanlık yaptı dün bende sarı sabır taşını aldım deniyorum kokusunu duyunca zaten emmiyomu ama aklına geldikçe istyo vermiyoRum tabiki biberonla süte alıştırmayın çalışıyorum onuda kabul etmiyo napicagimi bilmiyorum:-(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bir hafta zor geçiyor, sabır etmeli diye düşünüyorum.
      Umuyorum atlatmışsınızdır bu süreci.
      Sevgiler,

      Sil
  24. Merhaba, kızım 2 yaşını bu ay bitirdi kıyıp da ayıramadım memeden:( sizin yaşadıklarınızı birebir yaşıyorum benden çok memeye bağımlı. o kadar güzel anlatmışsınız ki iş yerindeyim şuan ve gözyaşlarımı tutamadım memeden ilk ayrılış sahnesi karşısında... hadi bakalım yarın ilk işim bi aktara gidip sabır taşı almak olacak paylaşımınız ve tavsiyeleriniz için teşekkürler. Kızınız ve eşinizle bir ömür mutlu olmanızı dilerim....

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ah canııım, çok zor ama çok güzel günler, emin olun her şey daha net ve güzel olacak, ilişkiniz dahil. Durumdan haberdar edin:) Size de mutluluklar diliyorum, çok çok teşekkürler.

      Sil
  25. Cok guzel anlamışsınız ağzınıza saglık benim kızım 20 aylık ada bebek aynı durumları yaşıyoruz.bugun sabır taşı ile sütten bırakma gunun un ilk gunu. Darısı bana inş. Ada da yemek yediğini gorursem cok mutlu olacagım. Dua edin bu gunleri geçireyim. Süreçten haberdar ederim...

    YanıtlaSil
  26. siz bu yazıyı yazalı iki yılı geçmiş, bense aynı süreci yaşıyorum şuan. kızım 18 aylık, çalışan bir anneyim, aylardır sadece memeyle beslenmek istiyor, hiçbirşey yediremiyoruz, meme olmadığı zaman ağlama krizlerine giriyor,ben desen bir deri bir kemik kaldım. ona gıda anlamında bir şey verebildiğimi düşünmüyorum ama bütün gün ondan uzak kaldığım için vicdan azabıyla memeden de kesemiyorum, sizin yöntemleri deneyeceğim inşallah sizinki kadar huzurlu bir geçiş süreci olur...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet, hala yorumlar geliyor, ben de elimden geldiğince cevaplamaya çalışıyorum.
      Umuyorum kolayca atlatırsınız bu süreci, zor ama sonrasında çok daha güzel bir bağ kuracağınıza eminim.
      Sevgiyle, çok teşekkürler paylaşımınız için.

      Sil

Sen de fikrini, tecrübeni paylaşırsan Naz anne çok mutlu olur;)