20 Temmuz 2012 Cuma

Annesinin Kızıyım

Yazı aşkımı anneme borçlu olduğumu söylemiş miydim? Biz küçücüktük, annem gemici babamın seyirde olduğu zamanlarda eline ajandasını alıp yazılar yazardı. Birçok kez yazıp ağladığına da şahit olmuşumdur. O zamanlar neler yazıyor diye merak ederdim, sonraları okumayı öğrenince annemin hep sakladığı o ajandaları alıp  gizli gizli okumaya başladım.


Meğerse en çok sevgisini yazarmış annem boş sayfalara, içine düşürdüğü gözyaşlarıyla babama olan aşkını, bize olan aşkını yazarmış annem. Sonra özlemlerini, korkularını yazarmış. Babamın yokluğunda ve bizim onu anlayamayacak kadar küçük olduğumuz yaşlarda tüm duygularını şiirlere bölüştürüp anlatırmış meğer...

Canım annem yazı konusunda benim en büyük özencim ve teşvik kaynağım olmuştur hep. Hala da onun, o farkında olmasa da edebi duruşuna, duygularını samimiyetle anlatışına, kelime oyunları yapmak yerine naif vurgulamalarına bayılırım.

Yıllar sonra ben bir kadın sitesinde (WWorld) editörlük yapmaya başladım ve her hafta bir annenin hikayesine yer verdiğimiz "Anneler Konuşuyor" bölümü için ona teklif götürdüm. Bugün annemin internet üzerindeki ilk yazısı yayınlandı, öyle mutlu ve öyle mutluyum ki... Çünkü annesinin kızı olduğumu bir kez daha kanıtladım, bir kez daha onunla ve onun kızı olmakla gurur duydum.

Ne çok benziyoruz dimi, solda ben kızıma, sağda o bana hamile!

Yazısında gebelikten anneliğe oradan ananeliğe uzanan hikayesini anlatan, hem bizim hem de ailemize yeni katılacak bebeğimiz için duygularını o güzel diliyle yazan anneme buradan da teşekkür etmek istedim.

Yazısını okumak için tık

Sevgiler,

4 yorum:

  1. Nazlı'cım öyle çok anneciğine benziyorsun ki; eğer sağdaki resimdeki kişinin sen olduğunu söylesen inanırdım. Anneciğinin yazısını da okudum ve çooooook duygulandım. Eminim ki; bir gün küçük yavrun dünyaya geldiğinde böyle bir annesi ve anneannesi olduğu için çok gurur duyacak.
    Umarım hayırlısıyla küçücük, süt kokulu bebeğini kollarının arasına aldığın o güzel günü de görürsün ve bizlerle duygularını yine paylaşırsın. Birgün bir ben de bir bebek bekleyeceğim ve o zaman yazıların bana çok yardımcı olacak. Ama şimdi bile okuyorum merakla. Yolda gördüğüm her bebeği severken ben de bebek istiyorum diye haykırıyorum içimden. Kimbilir onu içinde hissetmek ne güzel bir duygudur. Daha kucağına almadan onu içinde büyütmek, her bir kıpırtısını hissetmek ne büyük bir heyecan olmalı. İçinde atan küçücük bir kalp ve ama aslında koskocaman bir dünya. Naz annenin nazlı kızına vereceği koskocaman sevgi dolu bir dünya...

    YanıtlaSil
  2. Dilek... Canım o annemin fotoğrafı nerde biliyor musun, sizin evin orası, şimdiki basket sahası civarı:)
    Amin ne güzel dilekler bunlar ismin gibi. Canım benim sen de beni duygulandırdın çok, Allah sana da nasip eder inşallah böyle duygular yaşamayı... Benim de yüzünü görmeyi meleğimin inşallah. Çok güzel bir yorum olmuş, çok teşekkürler tatlım.

    YanıtlaSil
  3. Ay flashback'ine de bayıldım annenin yazısına da! Hakikaten annenin kızısın :) Öpücükler ikinize de :)

    YanıtlaSil
  4. Naz,

    ne güzel bir anne:)))

    Bak şimdi de annenin yazısına gidiyorum. heyhat:)))

    YanıtlaSil

Sen de fikrini, tecrübeni paylaşırsan Naz anne çok mutlu olur;)